ابن ميثم البحراني ( مترجم : محمدى مقدم / نوايي )
422
شرح نهج البلاغة ( فارسي )
دوّم [ از نظر روايات ] پيامبر خدا فرموده است : « آن كه قرآن را بخواند وچنين تصوّر كند كه كسى ، برتر از قرآن را آورده است ، آنچه را كه خداوند بزرگ شمرده كوچك دانسته است « 24 » . وباز پيامبر ( ص ) فرموده است : « در روز قيامت هيچ شفاعت كنندهاى از نظر مرتبه ومقام در نزد خداوند متعال ، حتّى پيامبران وفرشتگان ، برتر از قرآن نيست « 25 » » . از اشارهء پيامبر سرّ اين حقيقت روشن مىشود كه شفاعت قرآن در حقّ كسى است كه آن را تدبّر كند وراه حق را كه قرآن مشتمل آن است بپيمايد واز اين طريق به پيشگاه حضرت حق وصول يابد ودر جوار فرشتگان مقرّب قرار گيرد . ونتيجهء شفاعت جز اين نيست كه شخص مورد شفاعت به رضوان خدا دست يابد وچنان كه مىدانيد رضايت خدا بدون پيمودن راهى كه قرآن عزيز آن را هدايت كند حاصل نمىشود وبدون شفاعت قرآن شفاعت هيچ شفيعي نزد خدا سودمند نيست چنان كه خداوند فرموده : فَما تَنْفَعُهُمْ شَفاعَةُ الشَّافِعِينَ فَما لَهُمْ عَنِ التَّذْكِرَةِ مُعْرِضِينَ « 26 » وباز پيامبر فرموده است « اگر چيزى ظرف قرآن قرار بگيرد آتش آن را نمىسوزاند « 27 » » مقصود اين است كه هر كس وجودش ظرف قرآن باشد ودر آن تدبر كند وراهى را كه قرآن مىنمايد برود آتش أو را نمىسوزاند . واضح است كه آتش آخرت چنين كسى را نمىسوزاند ، اما آتش دنيا به اين دليل در چنين شخصي تأثير نمىكند كه اولياى خدا در قوّهء نظري وعملي كاملاند وبه حق واصل شدهاند در چنان حدّى هستند كه عناصر از نفوس آنها متأثّر مىشوند . اين نفوس چنان كه در بدن خود تصرف مىكنند در عناصر نيز
--> ( 24 ) من قرء القرآن ثمّ رأى انّ أحدا اوتى أفضل ممّا اوتى فقد استصغر ما عظّم اللّه تعالى . ( 25 ) ما من شفيع أفضل منزلة عند اللّه تعالى يوم القيامة لا نبىّ ولا ملك ولا غيره . ( 26 ) سورهء مدثر ( 74 ) : آيهء ( 48 ) : آنان كه از قرآن اعراض كنند شفاعت شفيعان آنها را سود نبخشد . ( 27 ) لو كان القرآن في احاب لما مستّه النار .